Her telden çalan blog

Şimdi ben size duygularımı nasıl anlatayım.. Şahane bir cumartesi geçirdim. Harika insanlarla beraber harika bebeklerle dolu cıvıl cıvıl bir cumartesi. Evim şenlendi seslendi dile geldi.. Bir kere daha iyi ki bu blogu açmışım dedim. İyi ki böyle bir dünyaya adım atmışım. Bu insanları tanımak nasip olmuş ve oğlumu onları tanıdıktan sonra doğurmuşum :) Böylece O'nun her anını bu insanlarla beraber kutlamak nasip olmuş!
Efenim daha bebişim doğmadan önce başladı bizim onunla kucaklaşma partilerimiz :) Tabii bu sanal bir kucaklaşmaydı daha ortada yoktu çünkü Sencer paşa. Doğana kadar sabırsızlandık oğlumuz gelsede onunla gerçekten kucaklaşsak hep beraber toplaşıp kaynaşsak.. Bebileri kaynaştırsak diye hevesle o günü bekledik. Ve o gün geldi canım oğlum Sencer'im doğdu. Şimdide sıra oğluşumu daha ilk anne karnına yerleştiği günden beri sabırsızlıkla görmeyi bekleyen insanlarla kucaklaştırmaya geldi. Bunun için her zamanki parti organizatörüm canım Müge görevi devraldı. Ve öyle bir organizasyonla herkesin katılımını sağladı. Tee ilk mailden organizasyona kadar tek bir fire ile gayet başarılı bir katılım sağlandı. Canım Işıl fire verdi belki ama olsun Işıl'ım sen canını sıkma sana özel bir gün ayarlayacağım:) Evet vakti zamanında görüşüp tanıştığımız, tanışıp kaynaştığımız 1.Türk yemek blogları toplantısının sanki ikincisi kıvamında tam 13 kişilik bir ekiple şahane bir kucaklama partisi oldu bu! Ee haliyle bu kadar yemek blogundan bu kadar şahane insanlar gelince harika bir menü çıktı ortaya ve harika bir sofra kuruldu evimde.. Ziyafet mi desem acaba buna sofra demek hakaret gibi geliyor çünkü bana!


Sofranın görünen kısmıyla bakarsak tam 13 çeşit vardı menüde. Ne kadar güzel imece usülü toplantılar. Bu arada ben yeni anneyim diye bana hiç birşey yaptırmayacaklardı nerdeyse. Ama durun dedim okadar da değil evime geliyorsunuz bir çeşit olsun benden olmalı. E o zaman en basitinden patates salatası yaptım bende. :) Aslında tarifi daha önce piknikte yaptığıma benziyor ama bir iki değişiklik var o nedenle yeniden vereceğim ilerleyen günlerde. Şimdi efenim geçelim menüde neler olduğuna :)
Öncelikle harika harika bir pasta vardı canım Yemek Bahane - Müge'den. Yumuşacık battaniyesinin üzerinde uyuyan minik bir melek vardı pastanın üzerinde. Pastanın tadı inanılmazdı. Sanki krokanlı browni! Canım Papatyam - Gülriz'den harika mini mini kekler. Üzerindeki baskı süsler görülmeye değerdi. Epey zahmet çekmiş bunları hazırlarken canım Gülriz'im. Bu arada bizimde O'nu bekleyen bir süprizimiz vardı. Menüyü saymayı bitirdikten sonra süprize geleceğim ;)


Canım Alacarte - Neslihan o kadar güzel bir peykek yapmıştı ki! Kendi yaptıklarımı çöpe atsam yeridir. Kıvamı, görüntüsü ve lezzeti aman yarabbi anlatılmaz yaşanır! Limonlu Cheesecake (Peykek) tarifi için mutlaka sitesine uğrayın derim. Canım Ganne - Fadime'den harika tahinli cevizli kurabiyeler. Yani o kadar harikaydı ki sanki tahin helvası yiyorsun, kıtır kıtır cevizin lezzeti ve kıyır kıyır bir kurabiye! Süper süper!

Efenim tatlılarda sonra gelelim tuzlu çeşitlerine.

Canım Hünerli Bayan - Müge harika bir kısır yapmıştı. Bu sefer bana özel, her seferinden farklı yaptığını söyledi. Tadı da hakikaten farklıydı ama çookk güzeldi. Canım Mahlep Kokusu - Suzan'de çok lezzetli daha önce hiç tatmadığım bir lezzet olan Buğday Salatasını yapmıştı. Hakikaten tadılması geren bir lezzet. Suzi'nin sayfasında tarifini yayınlamasını sabırsızlıkla bekliyorum..

Canım Nane Limon - Münevver Ablam her zamanki pozitifliği sıcacık anaçlığıyla benim favori kişim Pırasalı Tavuklu Kiş ile katılmıştı aramıza. Ya bir kiş daha lezzetli olamaz! Bizi evinde misafir ettiği günden beri tadı damağımdan çıkmamıştı. Şimdi cumartesiden beri halen tadı damağımda :). Canım Yanya Evenez - Selencim harika otlu çörek yapmıştı. Yani aslında şimdi onun pek mutfakla arası olmadığı bir dönem ama neyseeee :) Bu harika çörekler yapmasına engel olmamış. Her ne kadar ben o kadar çeşitte onları atlamış olsamda akşamleyin hemen hüpletip lüplettim :)


Sencer'in arkadaşı lokum Can'ın biricik annesi canım Pınar'ım harika rulo poğaçalar yapmıştı. Bence poğaçalar hep rulo olmalı. Yani ben Pınar'ınkilerden sonra buna karar verdim :) Sevgili Çalışan Anne - Esra aslında bir yemek blogu sahibi olmadığını ısrarla söylesede bence o çok daha önemli bir konuda blog sahibi o da annelik! Şimdi madem herkes birşeyler getiriyor bende elim boş gelmeyeyim demiş ve tazecik simitleri alıp gelmiş :) Canım Esra düşünmen ve varlığın yeter :)

Ee madem misafir bana geliyor bende yemek blogum var diye geçiniyorum o zaman bende birşeyler yapayım dedim. Ve bana en basitinden patates salatası yapmak düştü. Herkes bayıldı :) Ya ne diyebilirim ki bende pek bir hamaratım :P


Efenim bu kadar kişinin arasında canım ajanım Ayşem'imimin görevi ise Canım Gülriz'in süpriz pastasını hazırlamaktı. Papatyam Gülrizimin doğum günü münasebetiyle O'na hiç ummayacağı bir anda en çok sevdiği tema olan deniz ve yelkenle bir süpriz hazırladık. Süpriz o kadar yerini buldu ki Gülriz pastası önüne geldiğinde iki gözü iki çeşme ve ağzı açık şekilde kala kaldı :) Yani daha güzel bir süpriz düşünülemez!!! Canım Gülriz'im iyi ki doğmuşsun iyi ki aramıza katılmışsın iyi ki seni tanımışızzz!! Bu arada Ayşem'in harika pastası da görülmeye değerdi yani, ajanım ellerine sağlık!!!


Evet efendim menü bu şekilde aslında say say bitmezz.. Tüm menünün yanında birde süpriz misafirimiz vardı ki teeee İngiltere'lerden katıldı aramıza. Bercestem gene gel :) Hatta bence sen hiç gitme bu kadar gurbet bir yere kadar yeter yaneeee :)
Efenim yedik içtik derken durumun asıl kahramanı canım oğlumu unuttum sanmayın. Bizim yeme telaşımızda Sencer paşam, Can arkadaşı ile beraber keyifle uzandılar divanda. Bu arada sevimli bibimiz Batu ve bizim oğlanların abisi Mert'te evde şenlik halinde bir oradan bir oraya koşturup durdular.



O kadar güzel o kadar dolu dolu bir gün geçirdim ki daha ne kadar yazsam anlatmaya doymayacağım. Bu güzel günü fotoğraflandıran ilk önce Pınar (özellikle telefon açıp rica ettiğim ve beni kırmadığı için), Berceste, Gülriz, Neslihan, Müge ve Fadime sizin sayenizde o günden harika kareler var şuanda arşivimde :) Öncelikle bu günün planlayıcısı canım arkadaşım Müge olmak üzere, beni yalnız bırakmayan harika insanlar canım arkadaşlarım Gülriz, Fadime, Pınar, Münevver Abla, Ayşem, Suzan, Neslihan, Selen, Berceste, Müge ve Esra çoooooooooookkkkkkkk çooooooookkkkkkkkkk teşekkürler. İyi ki varsınız iyi ki benimlesiniz!!!
Unutmadan bir küçük resim daha koymam lazım günün anısına :))))

Allah'ım o kadar sıcak ki! Geçen senelerde iş yerinde olduğum ve genellikle gündüzlerimi klimalı ortamda geçirdiğim üzere pek anlamamışım sıcakları. Ama bu yazı evde geçireceğim üzere epey güzel hissediyorum!!! Oturduğum yerin çabuk ısınmasından dolayı durmadan yer değiştiriyorum salonda.. Sabırsızlıkla tatilin gelmesini beklemedeyim.. E haliyle oğluşumda bu sıcaklardan nasibini alıyor. Üzerinde sadece atletiyle durmasına rağmen özellikle beslenirken inanılmaz terliyor. Her gün banyoya sokuyorum sonra olabilecek en serin yere atıyorum. Yavrum sıcakta mayışıp gidiyor..
Geçen sene hamileliğimin başlarında sıcaklamalarım fazla olunca canım eşim klima almıştı salonumuza. Şimdi işe yaradı hakikaten ama oğlumu uzun süre klima ortamında tutamadığım için genellikle odayı soğutup o şekilde sokuyorum odaya.. Ama inanın oda ne kadar soğursa soğusun o kadar çabuk ısınıyor.. Klimayı icad edenlerden Allah razı olsun.. Ve bu sıcakta dışarda olmak zorunda olanlara Allah sabır versin diyorum!!!
Bu arada hazırda bekleyen bir dünya tarifim olmasına rağmen henüz yayınlayamıyorum.. Halim yoookk :) Hele biraz sıcaklara adapte olayım en kısa zamanda geri geleceğim.. Bu yazıyıda hani artık bezelyeden sıkıldıysanız size yakışıklı "Punkçu" oğlumu göstereyimde gözleriniz biraz bayram etsin diye yazdım..
Ayyyy sıccaaakkkkk......

Zaman dediğin kavram ne kadar da kontrol dışı.. Ve aslında ne kadar da göreceli.. Yani bir kelebeğin ömrü 24 saatten ibaret ve bu insanlığa göre ne kadar kısa. Ama kelebeğe sorsan o bin yıldır yaşıyor sanki..
Bende bu zaman kavramında hızla ilerliyorum bu günlerde. Gündüzlerim gecelerim ışık hızında ilerliyor. Belki takvime göre bir ay geçti oğluma kavuşalı ama bence daha dündü onu kucağıma aldığım gün.. O'nunla beraberken ben zaman kavramını yitirdim aslında. Artık her anım O her günüm O.
Her sabah bugün bana ne süprizler hazırladı diye uyanıyorum hemen yanı başımda minik yatağında uyuyan prensime bakarak. Sabahları ayrı bir güzel oluyor bu bebişler. Kokuları ayrı güzellikte yayılıyor odaya.
E tabii tüm gece alınmayı bekleyen bezleride eklersek bu kokuya :) Efenim benden alışık olmadığınız şekilde romantik yazdığımı farkettim ve yeter bu kadar duygusallık dedim, silkelen ve kendine gel Yaseminnnn :) Ya bu annelik beni olduğumdan duygusal yaptı yahu, durmadan gözlerim dolu dolu geziyorum. Hayır bişey değil oğlum beni daha net görmeye başladığı şu günlerden ay ne kadar sulugöz bu kadın diyecek.. Ama annelikte böyle bişi beaaa :)
Şimdi gelelim bir ay nasıl geçtinin özetine.. Hastaneden geldiğimiz ilk geceyi anlatayım size yeteri kadar komik zaten :D
Ev haliyle kalabalık ana dış kapıdan başlayarak heryere süsler asmış bizim yeğenler. Daha dış kapıdan uyarmışlar insanları "Lütfen kapıyı yavaş kapatınız, artık apartmanda bir bebek var!". Ne düşünceli yeğenlerimiz var bizim. Sonra "Hoşgeldin Sencer" yazan bir yazı karşılıyor bizi.. Ay ben yeterince duygusalım zaten iyice duygulanıyorum. Her yerde balonlar bir şenlik havası. Efenim evimize gelmiş olmanın rahatlığıyla oğlumu aldım kucağıma odaları gezdirdim. Bak oğlum burası senin odan burası banyo burası teras.. Gayet keyifliyiz. Ben çok ayakta kalamıyorum malum acıyan bir ameliyat yaram var. O yüzden her adımda iki dakka dinlenme molası.
Amcasının kucağında kulağına ismi fısıldandı oğlumun... Babası ve ben ağlamamaya çalışarak elele oturuyoruz salonda bir köşede.
Sonra yavaş yavaş azaldı kalabalık. En son annem "Kalayımmı gideyimmi" dedi. Ben gayet kendimden emin "Git annecim biz hallederiz.." dedim ve gönderdim annemi. Saat 22:00 sularında oğlumun karnını doyurmaya başladım. Bu arada saatlerimizi kurduk hani olurda uyanamazsak diye. Henüz annelik refleksinden habersizim tabii. Şimdi 10 da uyursa sırayla 1 de 4 de ve 7 de kaldırırız besleriz. Plan bu... Gayet güzel karnını doyurdu bizimki. Hafifce gazınıda çıkardık. Yatağına koyduk. Herşey güzel. 5 dakika geçmiştiki "ingaaaaa" şeklinde ağlama başladı.. Bu arada bebekler gerçekten ınga diye ağlıyor :). Allah allah acaba altımı pis dedik. Hadi altını temizledik. Meğer bu dahada huzursuz yaparmış bebekleri. :) Temizlemeden sonra baktım benimki ağzını açmış aranıyor. Dedik heralde doymadı. Koy tekrar memeye. Ve evet bu şekilde meme gaz ve alt değiştirme ile saati 1 yaptık.. Yahu bir yerde yanlış yaptığımız kesindi. Ne yaptıysak çocuk uykuya dalmıyor. Yani 3 saat boyunca emzirme 3 kere alt alma ile geçen zaman bozulan sinirler ve sinirden yaşaran gözler.. Çaresiz "Acaba annemi çağırsak mı?" dedim. Sabırla benimle uğraşan sevgili eşim o zaman patladı "Zaten bir cengaverlik yaptın gönderdin kadını çok biliyormuşsun çocuk bakmayı gibi" dedi. :)))) O saatte annemi aradım ve "Anneeeee bu çocuk uyumuyorrrrrrrrrrrr..." dedim. İlk gecemiz anneminde yardımıyla 3 defa uyanıp emzirme ile geçti ve pek tabii bir daha altını almadık :)

Şimdi size tecrübeyle öğrendiklerimi sıralıyayım..

Efenim haddim olmadan bir aylık tecrübemle benim en çok dikkat ettiğim konular bunlar. ve size verebileceğim tavsiyeler.. Elbette aklıma geldikçe sizinle tecrübelerimi paylaşmaya devam edeceğim. Ama bu arada artık yavaş yavaş mutfağa girmeye başladığımda tariflerimde devam edecek..
Son olarak size bir aylık oğlumun yakın plan resmi :). Bu şahane resimleri bize kazandıran Hüner ailesinin beyefendisine teşekkür etmeden geçemeyeceğim :)

Günler hızla geçiyor... Buda doğumun yaklaştığının habercisi elbette.. Şuanda matematiksel hesaplara göre 37 hafta 4 günlük hamileyim.. İnanılır gibi değil. İlk günlerden bugüne ne kadar da çabuk geldik.
Nihayet ısrarlara dayanamayarak Cuma günü işten eve doğru izne çıktım. Artık işyerindekiler orda doğurmamdan korkarak beni telli duvaklı gelin misali pastalarla uğurladılar "gitt dinlleeennnn" diyerek.. Kendimi pek yerinde oturan bir insan olarak göremediğim için şimdiden hergünüme bir program koydum.. Yok bebişin odası yerleşicek çamaşırlar yıkanıp ütülenecek vs vs.. Tabii tüm planlarım bebişimle ilgili :) E tabii burda en özel plansa Bebişimin Hoşgelesin partisi :)
Bu planı aslında hiç düşünmezdim. Ama bizim yemek dostları arasında sevgili Pınar'ın Can Partisinden sonra sanırım bu bizde bir gelenek oldu. Ve o gün bugündür ay ne zaman ne zaman şeklinde planlar yapıldı. Davetiye konusunda yine sevgili Selen yardımcı oldu bana.. Günün ve menünün planlanmasında da elbette sevgili Müge. Sonuçta plan imece usülünde bir kutlamaydı ki aman anne yorulmasın.. Ama sanırsam benim kanımda atom karıncanın genleri olduğundan ben kendimi tutamıyorum. Koca göbeğimle ordan oraya koşturmamı görmeniz lazım dı :)
Bu arada öğrendim ki asıl "Baby Shower" etkinliği kesinlikle annenin evinde olmazmış. Ya görümcenin ya da annenin bir arkadaşında olur, anne son günlerinde moral depolaması için misafir gibi ağırlanır pamuklara sarılıp kesinlikle yorulmaması sağlanırmış.. Hani bende olmadı diye şikayetçimiyim Hayırrr!! Bence anne olarak (Annee miiiiiii :) ) oğluşumu karşılamaya gelen dostlara hizmet etmekten daha mutluluk verici birşey olamaz :)


Aylar öncesinden planlar yapıldı davetliler çağrıldı.. İlk mailleşmeler sonucunda gayet kalabalık bir topluluk çıktı ortaya.. Ama gün yaklaştıkça sayımız giderek azaldı.. Bu beni caydırdı mı hayır.. Dedim gelebilenler beyleri toplayın gelin. O kadar pasta börek yenilmesi için biz hanımlar yetmeyeceğiz demekkii.. :) Ve böylece başta arzu ettiğim gibi kalabalık bir hanım topluluğu olamasakta beyler sayesinde gayettt kalabalık eşli bir parti yaptık.. Ve çok çok çok eğlendik!!

Partimizin öncü kahramanı sevgili Can'ın kahkahaları eşliğinde çok güzel ve moral dolu bir gün geçirdik.. ve tabii ki midemizi de bir güzel doldurduk..

Ee tabii şimdi asıl önemli merak konusu acaba menü için neler hazırlanmıştı.. Bir bakalım :)

Herkesin sevdiği Çaylı Kek ve Bonibonlu Kurabiyeler.. Görüntüsündeki renklilik her ikisini de hem sofrada güzel gösterdiği gibi hem de bebiş partisi için ilk tercihler arasına koyuyor :)


Salata çeşitlerinden biri olmadan menü olmaz dedik ve her zaman son bulguruna kadar yenilen kısırda karar kıldık. Hayatımda ilk defa kısır yaptım dememe rağmen kimseyi inandıramadım. Ama gerçekten ilk defa kısır yaptım :) Tarifide gelecek tariflerde gelecek..
Güzel bir pasta olmadan parti düşünülemezdi bende bunun için tüm güzel ve sıcak lezzetlerden sonra şöyle buz gibi bir lezzetin iyi geleceğini düşünerek Rokoko yaptım. Hakikaten de çok çok iyi geldi :)


Sevgili Müge'den şahane içli köfte, etli yaprak sarma ve benim favorim kırmızı biber sarmaları.. Tuzlularımızı tamamlayan ve soframızı renklendiren süper lezzetler oldu..


Pınar'ımda sitesinde henüz gelecek tarif sıfatında yer alan otlu kekiyle katıldı menüye. Yani sitesinde gelecek tarif olarak görünen bir lezzeti yemek gerçekten onur verici :) E tabii kekin ne kadar lezzetli olduğunu anlatmıyorum bile.. Tarif gelince muhakkak denemelisiniz diyorum..
Son olarakda yine Müge'cimden nefis portakallı tart.. Şu tartlarla başımın derte olduğunu düşünürsek bu tart olağanüstüydü!!!


Bu arada davetlilerimden sevgili Selende bana mis kokan çiçeklerle geldi. Birde hayıflanıyor ya ben hiç bişey getirmedim diye.. Yahu çiçekten güzel hediyemi olur.. Çiçekler salonumda hala burcu burcu kokuyorlar..
Bu güzel günün resimleri usta el Pınardan ve sevgili eşinden geldi.. Ne kadar teşekkür etsem az..

Ve birgün daha sona erdi.. Beraberinde eşimde ve bende sıcacık dostluklar, mutlu bir gülümseme ve Sencer'imiz içinde harika bir hatıra bırakarak...

Bu güzel günde bizi yalnız bırakmayan canım dostlarım emekleriniz için çok çok çoookkkkkkkk teşekkürler.... Biz sizi çok sevdik ve biliyoruz ki oğluşumuz Sencer'imizde çok çok sevecek....

Oğlumun büyüyüşüne gün be gün, an be an tanık olmak.. Henüz duygularımı toparlayabilmiş değilim. Ancak ısrarla artık sofrayı yayınla taleplerinide karşılıksız bırakmamak lazım..
Bu güzel sofra canım oğlumun birinci yaş gününün şerefine, elbette çok değerli insanların yardımlarıyla hazırlandı... En başta sabahın beşine kadar benimle kurabiye süsleyen, arkamdan dağınıklığımı toplayan canım kardeşim Beyzam, sonra menünün oluşturulmasında saatlerce dırdırımı çeken ve her organizasyonda yanıbaşımda olan canım arkadaşım Mügeeeecccimmmmm; sizler olmasanız bu güzellikler olmazdı çok çok çok sağolun!!! Ve tabiki sofraya lezzetleriyle lezzet katan canım kayınvalidem, eltim ve elbette Kadim Usta :) elleriniz dert görmesin!!!
Paşamın bu güzel gününde bizi yalnız bırakmayan her an yardımıma koşan güzel arkadaşlarım ve canım ailem; sizleri ağırlamak karnınızı tıka basa doyurmak ve hepinizi uğurlarken yüzünüzdeki tebessümü hissetmek tüm yorgunluğuda aldı götürdü!
Ve son olarak canım oğlum, pastanın mumunu üflemek yerine elinle söndürmen ve bizi kahkahaya boğman, etrafta pıtır pıtır dolanman, beni hiç üzmeden sıkmadan harika bir gün geçirmemi sağlamannn... İyi ki doğdun Kuzummmm!!!

Eeee yeterin gari (Egelimiyim neyim ;P )! Efenim bu güzel sofrada olan lezzetleri bir sayalımda bakalım okurkende sizinde karnınız doyacak mı :)) Tarifi olanların linkini verdim olmayanların tarifleride en kısa zamanda gelecek :)


Daha öncede söylemiştim ben pasta yapmaktan çok çok çokkk keyif alıyorum. Ama bu sefer aldığım keyif apayrıydı! Oğlumun birinci yaş pastası olmasından mı yoksa çok sevdiğim insan için hazırlıyor olmamdanmı bilmiyorum? Ancak inanın her anında çok çok keyif aldım. Pastanın detaylarını ayrı bir başlıkta toplamak istiyorum... Hakkını vermek lazım dimi :). Biraz sabır :)...


Bunlarda günün anısına hatıra olarak dağıtılan ayıcık temalı süslü kurabiyeler. Burda canım kardeşim Beyzoşumun emeği büyük.! Canım kardeşim valla hakkını helal et :)


Banyolu Kurabiyeler ve sofrada dehşet güzel rengiyle kendini gösteren meyve soslu yalancı tavuk göğsü canım eltim Serap'ın marifetleri. Banyolu kurabiyelerin tarifini daha önce vermiştim. Yalancı tavuk göğsünüde kendim yaptığımda fotoğraflayıp yayınlayacağım.


Havuçlu muffinler sevgili Mügeeecccimmmiin marifetleri ellerinin eseri. Pastanın temasına uygun olarak balonlarla süslendi. Bir iki tanesinede güzel bir zamanın kalıntısı olan mini havuçlar konduruldu.


Muzlu çikolata soslu muffinler benim eserim. Her zaman uyguladığım muzlu kek tarifimi muffin kalıplarında pişirdim. Üzerine pastanın o güzel çikolatalı kremasından sıkıp renkli şekerlerle süsledim. Sunum için yurtdışından getirttiğim ayıcık kalıplara yerleştirdim. Muzlu kek harikada çikolatayla ayrı bir harikalığı oluyor...

Şimdi gelelim tuzlulara...


İçleri peynirle doldurulan salatalık ve çeri domatesleri Mügeeccimm'de yedikten sonra bende menüye dahil ettim. Hazırlaması biraz el oyalayıcı olsada sunum ve lezzet için mutlaka denenmeli diyorum.


Gömbe bizim için yalnızca mangal ve kahvaltıda değil ayrıca bu tarz davetlerde de vazgeçilmezlerdendir. Mini kumpirlerde tarifini Müggeeecciimm'den aldığım ve bizzat kendisinde deneyip bayıldığım doyurucu bir aperatif.

Kadınbudu köfte ve Karışık Kızartma her zamanki gibi ailemizin ustası Kadim Usta'dan. Bu iki lezzet genel olarak bizim ailenin davetlerinin vazgeçilmezi. Benimde artık bunların tarifini alıp sizlere sunmamım zamanı geldide geçiyor bile...


Mercimek köftesi ve közlenmiş biber sarması sevgili Müggeeecccimmmmmmm tarafından hazırlandı. Mercimek köftesinin tarifini yayınlamasını sabırsızlıkla bekliyorum!!!

Bu arada nasılda unuttum kendime kızdım, gün boyunca elinden fotoğraf makinesini bırakmayan ve harika fotoğraflar çeken Hünerli Bayan'ın Beyefendisine binlerce kez teşekkürrr!!!

Bunların dışında soframızda sevgili Kayınvalidemin elleriyle açtığı Ispanaklı ve Kıymalı Rumeli Börekleri vardı ki!! Onlar gecenin kahramanlarıydı diyebilirim. Sanırım benimde artık üstaddan hamur açmayı öğrenip size bu böreklerin tariflerini vermemin zamanı geldi..

Eeee sizce Nasıl bir sofra olmuş bakalım? Fena değil dimi :))

NOT: Ayılı ve ayaklı silikon muffin kalıpları Wilton© dan aldım. Ben bir tanıdıkla amerikadan getirtmiştim. Türkiye'de de satılıyor sanırım.

Efenim gördüğünüz üzere paşamızda annesinden sonra mutfağa girdi. Artık malum sadece anne sütü bizimkini doyurmaya yetmiyor. E bizde ne yapıyoruz kahvaltısından çorbasına , muhallebisinden yoğurduna doyuruyorda doyuruyoruz beyimizi. Kitaplarda dediğine göre bebişlerin mama sandalyesinde beslenmesi ve kendi kendini beslemesine teşvik edilmesi gerekiyormuş. E bende bunu bi deniyeyim dedim karşıma bu görüntüler çıktı. Yani aslında beslenen sadece paşam değil aynı zamanda masası, önlüğü ve hatta kıyafetleri bile mamanın tadına baktı. Haa bu arada ellerine bulaşan mamanın kaşlarında kirpiklerinde ve hatta saçlarındada yer aldığını söylemesem olmaz. Her mama saatinden sonra lavabonun altına kafasını sokarsanız bence sorun yok ki ben öyle yaptım. Ama derseniz ki yahu çocuk her mamadan sonra yıkanırmı o zaman siz yinede ona bulaştırmadan kaşıkla besleyin derim. He hee..
Artık paşamı mutfakta sandalyesine oturup bende yemeklerimi rahat rahat yapabiliyorum. Bu arada O'da eline verdiğim içinde mama olmayan kapkacakla tam tum sesler yapıyor.. Ne kadar güzel müzik eşliğinde yemek hazırlamak :) Herkese şiddetle tavsiye ederim...

90 küsür yaşında bir amcaya sormuşlar;

- Eee amca bu kadar zaman yaşadın ne gördün ne öğrendin?
- Aman yavrum, şu kapıdan girdiiim, şu kapıdan çıkıyorum..

Evet bu kadar basit bu kadar kısa.. Aslında zaman diye bir kavram yok. Yaşadığımız an var. Sadece bir an.. Göz aç ve kapa.. işte hepsi bu..
Henüz daha yeni 1.yaş gününü yazıyordum paşamın, bırakın yaşgününü daha doğumunu yeni yazdım.. ya onu da bırakın daha ben hamile olduğumu yeni öğrendim.. gün gelecek o anlarıda görebilirsem paşam okullu oldu diyeceğim, hatta mezun oldu.. belkide asker oldu.. Sonra O diyecek annem ne güzel şeyler yazmış ah yaşasaydı da gene yazsaydı... ve bu devran böyle dönüp duracak..
İşte bu yüzden seviyorum blog yazmayı, en azından dönen devranda bir yazı bırakıyoruz arkamızda.. Hani söz gider yazı kalır hesabı..
Paşam koca delikanlı oldu benim gözümde ama henüz çok başında hayatın. Ancak o kadar hızlı geçiyor ki zaman... Nefesim yettiğince her doğumgününü yazacağım oğlum senin sen merak etme.. İnsanlar, yahu ne uğraşıosun bu kadar desede, senin her anında yanında olacağım.. Yaradan izin verdikçe..
Çok mu duygusallaştım gene.. Annelik beni iyice sulugözlü yaptı, şen şakrak bi yazı yazmam gerekirken bir anda dökülen kelimelere bak.. Hemen toparlıyalım, olayı başa alayım :D
Efeennniiimmmmmm.... paşamın 2.yaş gününü kutladık pazar günü.. En can sevgilimin günüydü benim için sevgililer günü :D. Her zamanki gibi Mügeciğimle yoğun geçen bir planlama safhasından sonra, Beyzamla beraber sabaha kadar güle oynaya hazırlandı herşey.. Hatta gecenin 3ünde hasretime dayanamayan paşamın babasıyla atölyeye gelmesi bile normalde bizi kızdırsada o gece epey güldürdü... Heleki O'nun kapkekleri gördüğünde o saatte bile " aaaaaaaaaaaaa.... " diye gülmesi :D
Harika bir doğum günü hatırası daha eklendi anı defterine.. İşte bu doğum gününden arta kalan kareler...


Her zamanki gibi canım kayınvalidemin hazırladığı nefissss, yok nefis kelimesi yeterli gelmiyor, olağanüstü nefis rumeli börekleri.. İkisi de el açması ikisi de kat be kat.. kıyır kıyır... çıtır çıtır.. Ispanaklı ve Pırasalı rumeli böreği.. Merak etmeyin yapılışını kameraya aldım. Kısmetse en uygun zamanda yayınlayacağım :D Artık bunlardan mahrum kalmak olmaz :D


Elbette olmazsa olmaz Kadim usta.. Artık ustamı bilenler bilir.. Onsuz bir ziyafet düşünülemez. Bu sefer ustamı çok yormadım. Bi dahakine yüzüm olsun dedim :D Zeytinyağlı yaprak sarması, lahana sarması ve biber dolması menüdeki tuzlu lezzetlerde en çabuk tüketilenlerden. Birde şişe geçirilmiş mini mini köfteler. Hem servisi şık hemde tadı lezzetli.. Ayrıca doyurucu..


Menüde olmayan ama son anda elbirliği ile hazırlanan canım ablam ve Müge'min eseri tavuklu cevizli makarna salatası.. Eee bu kadar karbonhidratın yanında yeşillik olmazsa olmaz. Birazda bağırsakları çalıştıralım. Tavuklu mısırlı salata.. Hani içindeki mayonezi saymazsak aslında en hafif ikram buydu sanırım :D:D



Benim ve tüm davetlilerin favorisi özellikle şenlikli çocuk partilerinde bir numaralı tercihim bon bon kurabiyeler! Bu sefer çikolatayı çok ufak doğramayınca renkleri daha beyaz oldular ama lezzet.. işte ooo her zamanki gibi ha-ri-ka! Servisi daha kolay sunumu daha şık olsun diye tek tek porsiyonlara ayırdığım meyve soslu tavuk göğsüde, hani bu kadar çikolata yeter birazda sütlü tatı yiyelim canım, diyenler için.. Tarifini vereceğim inşaAllaah!


Mügeeeciimin harika tepsi keklerii... Bir tanesi limonlu ve vişneli. Hafif ama tatlı, ferah ve lezzetlii.. Diğeri meşhur havuçlu kekin yepyeni versiyonu. Çok yakında okursunuz onuda sayfasında :D Kakaolu havuçlu tepsi keki.. Son 3 dilimi hala saklıyorum. yedirmeyeceğim kimseyeeee...


Bu aralar kendimi aştığım bir konu. Cheeesseecaakkee :D:D:D sevgili bebişimin dediği gibi artık gözüm kapalı yapıyorum sanırım bu peykekleri. İşte bu da Lezzet dergisi için hazırladığımın fındıklı versiyonu. Bu sefer tabanındaki ve üstündeki fındıklar çikolatalı peykeke olağanüstü bir aroma verdiler.. sen neymişsin be fındık..


Veee elbette herkesin beklediği son lezzet.. Pastaaaa :D İşte bunun yazısı başlı başına bir hikaye olarak Özel Pastam'da... Palyaçodan vazgeçemeyince bu sefer orjinal birşey yapıp pastanın tamamını bir palyaçoya dönüştürdüm. Her aşamasında kahkahalar olunca bu palyaçoda pek bi sevimli oldu yahu.. Palyaçonun takım arkadaşları portakallı tarçınlı süslü kurabiyeler ve browni kıvamında kakaolu kapkeklerde seyretmeye değerdi.. Zaten bunları apayrı bir masada sergiledim.. ve her çocuk hepsini tek tek inceledi ve parmakladı :D


Hani olurda merak etmişsinizdir yahu bu paşa ne kadar büyüdü diye.. İşte kuzum karşınızda azimle objektife bakmayı reddettiği için onu siz böyle profilden takip edin şimdilik. Yakaladığımda gözlerinide çekeceğim inşaalllah... Kuzum sevimli papyonuyla elbette günün kahramanıydı..


Özellikle kapkeki itinayla kağıtlarından ayırıpta hapır hupur yemesi işte benim görmeyi beklediğim sahne...
Bitanem biricik paşam, herşey senin içindi.. hani gün gelirde bu satırları okuyacak zamana geldiğinde annem benim için neler hazırlamış der beni güzel yad edersin diye.. Nice yaşların da nice güzellikler hep seninle olsun.. O güzel gözlerinin içi hep gülsün, o candan sarılışın hiç eksik olmasın.. Seni ne kadar sevdiğimi, bu yüreğin seni nasıl sevdiğini, anlatmaya iki kelime asla yetmez... Rabbim senden razı olsun bitanem! O seni seçilmiş kullarından etsin..

Unutmadan peçete detayı ve dostlarımıza yolladığımız davetiyeyide yazıya eklemeliyim.. (davetiyede özel pastam atölye diye belirtilsede doğumgünümüz evde oldu. artık atölye fotoğrafları daha sonra...)